تبليغاتX
ضحاک
ضحاک
هضم مغز همگان مرهمی بود ولی....اينهمه زور را با که گویم چاره ای!!؟
هومر سخن می گوید

روزگاری ،

مردمان چندان زیبا بودند

            که آنان را

                    به فلسفه

                       هیچ  نیازی نبود

                        چه رسد به اینکه پادزهرش را ازکَلبی به یغما برند.  

به روزگار صلح بود

        که نبوغ این مردان جنگی

                                چنان به جانشان افتاد

                                                     که فلسفه آغازیدند

                                      که عاقبت

                                                یهوه ای

                                                       زاییدند... ! 

2 به جا مانده در  شنبه 30 مهر1384ساعت 16:17  از سیامک  | 

عاشقانه!

"حرا"یم شد

           راست

                نشسته

                       در دل  صحرایم !

2 به جا مانده در  شنبه 23 مهر1384ساعت 0:0  از سیامک  | 

همزیستی مسالمت آمیز و نا عادلانه!

ما به دموکراتها احتیاج داریم

تا امنیت ِنیازهایمان را تضمین کنیم

                              جایی که واقعیت

                                         ناتوانیِ خودباوری مان را عیان می کند...

 

دموکراتها نیز به ما احتیاج دارند

تا قدرتمان را هر چه بیشتر به خدمت کشند

                                   تا ببالند

                                   تا نه هیچ قدرتی،برایشان، قصدِ ستم کند...

 

 

               حال

                    به من بگویید    

                             آیا شما

                                    دموکراتی

                                            غیرِزنان می شناسید!؟

2 به جا مانده در  سه شنبه 19 مهر1384ساعت 23:59  از سیامک  | 

نگاهی از بلندای صحرا

                         به امید نگاهی ازرفیع ترین بلندای هستی

                                           روزگاری 

                              یکایک قله ها را به زیر کشیدم...

 

 کنون اما

       پایم را

            نیاز

                تنها

                   گذربه صحرایی ست

                             هر چه پست تر...      

                                       چراکه

                                             ترس فروغلتیدن به قله ها

                                                                هر لحظه

                                                                        مرا

                                                                          به نگاهی

                                                                                هرچه ژرفتر

                                                                                       فراز می کشد.

 

                                               حا ل

                               کدامین رفعت را توان این هست

         تا هرزه ای را کز حسد به بلندی قامتم ،‌ بر تنش میروید،‌از خویش بزداید!؟

2 به جا مانده در  جمعه 15 مهر1384ساعت 20:25  از سیامک  | 

عاشقانه

حریصانه

            به تمامی

                     در آغوش می کشم

        زندگی ام را

                 - با همه لجاجتها،

                                 حسادتها

                                          و گریزهایش-

               راست

                        به همان شور                                                 

                                             که نازم را!

2 به جا مانده در  دوشنبه 11 مهر1384ساعت 0:6  از سیامک  | 

تجربه

روزگاری-فراموش از علمِ کِشتم-

به امید رویاندن درختی سترگ

     روان کردم

                به صحرایم

                             آب"خودخواهی" را

     تا  مبادا تلاش بلندش

                       به زیرحقارت همسایه مدفون شود...

 

شبانگاهان

              دیدم

                       علفهای هرز را 

                                 همه سیراب

                         که به دنبال جای خواب راحتی

                                   به خارهای تیزی مسلح شده بودند!

 

2 به جا مانده در  چهارشنبه 6 مهر1384ساعت 2:0  از سیامک  |