تبليغاتX
ضحاک
ضحاک
هضم مغز همگان مرهمی بود ولی....اينهمه زور را با که گویم چاره ای!!؟
نيم نگاهي به اطراف

كنون ، در چنان واقعيت عظيمي نشسته ام

          كه مرا حرف وچشم و گوش و روح به كلي بي معناست.

                 چه كنم!؟

                  هنر اين دوران چنان بي چيز است كه تنها يه كارخيال اين ديوانگان مي آيد.

 

 
2 به جا مانده در  یکشنبه 13 اردیبهشت1388ساعت 12:18  از سیامک  | 

درباره
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
نوشته های پیشین
88/04/01 - 88/04/31
88/03/01 - 88/03/31
88/02/01 - 88/02/31
87/09/01 - 87/09/30
87/04/01 - 87/04/31
87/03/01 - 87/03/31
86/12/01 - 86/12/29
86/10/01 - 86/10/30
86/07/01 - 86/07/30
86/06/01 - 86/06/31
86/05/01 - 86/05/31
86/02/01 - 86/02/31
86/01/01 - 86/01/31
85/12/01 - 85/12/29
85/10/01 - 85/10/30
85/09/01 - 85/09/30
85/08/01 - 85/08/30
85/07/01 - 85/07/30
85/05/01 - 85/05/31
85/04/01 - 85/04/31
85/03/01 - 85/03/31
85/02/01 - 85/02/31
85/01/01 - 85/01/31
84/12/01 - 84/12/29
84/11/01 - 84/11/30
84/10/01 - 84/10/30
84/09/01 - 84/09/30
84/08/01 - 84/08/30
84/07/01 - 84/07/30
84/06/01 - 84/06/31
پیوندها
تک ناز من
ريز ريزه هاي تنهايي
قلب بزرگ جواني
دور و نزديك

  RSS 

POWERED BY
BLOGFA.COM